lezersomarmartha

22-09-17

Waarover men niet spreekt (20)

Uit 'Waarover men niet spreekt' door Wim Van Rooy

Ik doe een bescheiden greepje en som wat misdadige antiwesterse fellow travellers op die het bedje spreiden van een verkruimelende democratie, ook al zijn ze van oordeel dat ze het tegenovergestelde doen: journalisten, intellectuelen en romanschrijvers als vader (Paul) en zoon (Jan) - 'mei '68' - Goossens, de morele betweter Tom Lanoye, de gecrispeerde tante Kristien Hemmerechts, de antropoloog Rik Pinxten, de permanente revolutionair Eric Corijn, de oppervlakkige en omhooggediplomeerde Ico Maly (gepatroneerd door de kwade-trouw-ideoloog Jan Blommaert), het naïeve meisje Eva Brems, de antisemiet Lucas Cathérine (over wie de betreurde Martin Van Amerongen schreef: 'Hou deze Lucas Cathérine in de gaten. Hij is een van de moordenaars van morgen'), de 'loft-Verhofstadt' Yves Desmet, de narrige en lichtzinnige socioloog Jan Hertogen, de ex-tsaar pater Eric Leman, als dominicaan niet langer 'hond van de Heer', maar van het multiculturalisme, de 'reiner Tor' Tom Naegels, de linkse human interest hersenspoeler Rudi Vranckx - het zijn intellectuele cicaden (Oriana Fallaci), een frivool maar machtig hoopje dat ad libitum kan worden aangevuld en dat heel wat broeders- en zusters-boyscouts heeft in heel Europa.

Ze werden door de Amerikaanse romancier Tom Wolfe vilein geportreteerd als de 'radical chic', luitjes die toenertijd hun cocktailparty's opluisterden met de Black Panthers; vandaag ziet men hetzelfde patroon maar zijn de namen Tariq Ramadan en Dyab Abou Jahjah, die ondanks zijn grove antisemitische uitlatingen tegenover de Joden in Israël ('la valise ou le cerceuil') en andere diepgewortelde en gepalestiniseerde uitlatingen (Michaël Freilich wordt een aap genoemd en de judeocide zegt hem niks) door links en rechts Vlaanderen via de media koket salonfähig wordt gemaakt ofschoon hij in essentie een wilde denker is, al is het woord 'denker' op dit chaotische en opgewonden gekakel niet echt van toepassing. Denk in dit verband ook maar aan hysterici als Cohn-Bendit, ooit nog pleitbezorger van zachte pedofilie, aan Anja Meulenbelt, wier opgewonden liefde voor de Gazanen resulteert in Jodenhaat en totale blindheid voor de gruwelen die Hamas aanricht ten opzichte van de eigen bevolking, aan Bas Heijne, averechts racist die stijf staat van hysterische redelijkheid, aan Dries van Agt, voormalig Nederlands premier, katholiek antisemiet en grote witwasser van terroristenorganisatie Hamas, waarvan het Handvest nog steeds uitdrukkelijk stelt dat het geen belang hecht aan vredes- of internationale conferenties, dat in artikel elf nog steeds verordonneert dat Israël moet worden vernietigd en dat het alleen de jihad belijdt. Ze zijn nooit te beroerd om hun antiwesterse sentimenten en morele imperatieven in een nieuwe utopie te gieten.
Deze prominenten van de zieligheidsindustrie en van de 'see-no-evil-approach' (tenzij natuurlijk het kwaad dat ze elke dag zien opdoemen in de vorm van allerlei imaginaire fascismen en populismen) hanteren een totalitaire dialectiek waarbij ze elk gezond verstand tarten. Ze bezetten de hele cultuurindustrie en dulden geen weerwoord. Voor deze transculturele koorknapen is historia non magistra, want op de plaatsen waar het echte fascisme opduikt, zien ze het niet.

20-09-17

Heerlijke nieuwe wereld - Aldous Huxley (1)

Uit 'Heerlijke nieuwe wereld' van Aldous Huxley (1894-1963)

Het geurorgel speelde een verrukkelijk verfrissende kruidencapriccio - kabbelende arpeggio's van tijm en lavendel, van rozemarijn, basilicum, mirt, dragon; een reeks gewaagde modulaties via de specerijengeursoorten naar ambergrijs; dan een trage terugkeer via sandelhout, kamfer, ceder en versgemaaid hooi (met af en toe een subtiele, dissonante toets - een vleugje niertjespastei, een nauw merkbaar vermoeden van varkensmest) naar de eenvoudige aroma's waar het stuk mee begonnen was. De laatste tijmstoot stierf weg; er volgde applaus en het licht ging aan.

18-09-17

Waarover men niet spreekt (19)

Uit 'Waarover men niet spreekt' door Wim Van Rooy

Daarbij en aanvullend komt de infantilisering via de media door de bezitters van het ware woord, van hen die de enige mogelijke weg naar een betere en lichtende toekomst kennen. Hertmans' uitspraak over die racistische Vlaming is een chutzpot. In zowat elk Vlaams dorp waar een geïntegreerde asielzoeker of een familie ontheemden onheus wordt behandeld omdat hij of een hele familie met een beroep op de federale wet bijvoorbeeld uit zijn school wordt geplukt of uit het bed wordt gelicht, ontstaat stampede genoeg en worden actie- en schoolcomités opgericht die het op een aandoenlijke manier opnemen voor de 'vreemdeling'. Het zit in het westerse DNA dat men met de 'vreemdeling' sympathiseert. In die zin is het actuele Europese continent, gepokt en gemazeld in christendom, humanisme en Verlichting, het minst racistische van alle beschavingen.

Een Vlaming, zoals elke andere fatsoenlijke burger, voelt aan zijn water of mensen bonafide zijn of niet, maar hij of zij is niet bereid om de sociale zekerheid, waarvoor zoveel bloed, zweet en tranen gevloeid zijn, zomaar op het spel te zetten en alle gelukszoekers of criminelen ruimhartig te verwelkomen. Dat is een kwestie van gezond verstand en al wie hier racisme in rekening brengt, is te kwader trouw, gehersenspoeld of onnozel. Nagenoeg elke journalist vandaag is rood of groen, net zoals bij betogingen tegen Israël of de grote Satan (het Westen) de rode (links!) en groene (islam!) vlaggen gezamenlijk optrekken, ondertussen netjes scanderend 'Hamas, Hamas, Joden aan het gas!'. Veilig achter zijn of haar schermpje speelt de journalist de gewichtige antiracist. Hij kan zijn linkse mening niet verstoppen, en dat blijkt uit zowat elk - bijna hijgend en amechtig - interview met een 'rechts politicus'. Dan kan ook Terzake-anker Lieven Verstraeten zijn walg niet verstoppen en laat Kathleen  Cools openlijk haar linkse giftanden zien.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende