lezersomarmartha

19-02-18

Homo Deus - Y.N. Harari (2)

Uit "Homo Deus - Een kleine geschiedenis van de toekomst" door Yuval Noah HARARI

Als er computerprogramma's met een bovenmenselijke intelligentie en dito vermogens komen, moeten we die programma's dan hoger aanslaan dan mensen? Zou het bijvoorbeeld acceptabel zijn als een kunstmatige intelligentie mensen zou exploiteren en zelfs doden ten bate van haar eigen behoeften en verlangens? Als zo'n intelligentie dat nooit zou mogen, hoe oppermachtig en superieur ze ook is, waarom is het dan wel ethisch aanvaardbaar als mensen varkens exploiteren en doden? Hebben mensen, naast hun intelligentie en hogere macht, iets magisch in zich dat hen onderscheidt van varkens, kippen, chimpansees en computerprogramma's? Zo ja, wat is dat dan voor magisch iets en waarom zijn we er zo zeker van dat kunstmatige intelligentie het nooit kan hebben? En als het er niet is, is er dan nog wel een reden om speciale waarde toe te kennen aan menselijk leven zodra computers machtiger en slimmer worden dan mensen? Wat is het überhaupt dat mensen zo intelligent en machtig maakt en hoe waarschijnlijk is het dat niet-menselijke entiteiten ons ooit zullen evenaren en overtreffen?

19:00 Gepost door omar | Permalink | Tags: computer, programma, chimpansee, kip, varken, entiteit, exploitatie, magie

17-02-18

Homo Deus - Y.N. Harari (1)

Uit "Homo Deus - Een kleine geschiedenis van de toekomst" door Yuval Noah HARARI

De afgelopen eeuwen is de mens zijn belangrijkste ankers kwijtgeraakt. Allereerst verdween in de negentiende en twintigste eeuw, voor velen van ons tenminste, God als zingevende instantie. Maar de afgelopen decennia is ook het humanisme zelf onder druk komen te staan. Veel gerieflijke noties over de mens worden bevraagd en aangevallen. Nieuwe wetenschap leert ons dat het zelf, het "ik" niet bestaat - het is ons brein dat ons wijsmaakt dat we "iemand" zijn. Wie we zijn en hoe we ons zelf beleven is een constructie die iedere vaste kern ontbeert - wanneer we in ons hoofd kijken, komen we veel tegen, maar geen ziel, en zelfs geen "zelf".

18:10 Gepost door omar | Permalink | Tags: homo, deus, ziel, constructie, kern, anker, instantie

15-02-18

De Patagonische haas - Claude Lanzmann 5

Ik wist dat Suchomel afkomstig was uit Sudetenland, ik wist ook dat hij had deelgenomen aan de strict geheime Aktion T4. T4 was de afkorting van Tiergartenstrasse 4, het bureau in Berlijn waar onder leiding van een zekere Brack de plannen werden gemaakt voor de euthanasie op de Duitse geestelijk en lichamelijk gehandicapten in vijf kastelen-ziekenhuizen in verschillende streken van het Reich (Hartheim, Hadamar, Sonnenstein, Grafeneck, Brandenburg. De oudste burgers die op Hartheim hadden gewerkt en die ik ondervroeg, stond het afgrijzen nog in de ogen wanneer ze vertelden over de lange vrachtwagentjes bestuurd door SS'ers die de poorten van het kasteel binnenreden. Niemand durfde te praten, maar het gerucht van de executie van de kinderen in tot 'ziekenzalen' verbouwde badkamers deed in Duitsland de ronde en dat gerucht was niet ongegrond. In die badkamers werd geëxperimenteerd met het vergassen, voorafschaduwing van de massavernietiging van het Joodse ongedierte. Suchomel, die een keiharde leugenaar was, ('als je maar lang genoeg liegt,' zei hij tegen me in Shoah, 'ga je uiteindelijk in je eigen leugens geloven'), beweerde dat hij in Aktion T4 nooit een andere taak had vervuld dan die van fotograaf! Maar de Duitse katholieken lieten hun kinderen met aangeboren schildklierafwijkingen, hun mongloïde kinderen, hun kinderen met een horrelvoet of een hazenlip niet vallen. In augustus 1941 besteeg de bisschop van Münster, Clemens August von Galen, de kansel van zijn kathedraal om krachtig en moedig de misdaden tegen de zwaksten, de ongelukkigsten, de meest hulpelozen te veroordelen. Hitler, die geen binnenlands front wilde, zwichtte onmiddellijk en gaf bevel T4 stop te zetten. Suchomel en zijn collega's bleven een tijdlang werkloos, met half soldij. Tussen voorjaar en zomer 1942 kwamen ze weer in actieve dienst en werden, zonder bezwaar aan te tekenen, naar de vernietigingskampen Belzec, Sobibor, Treblinka en Majdanek gestuurd, waar ze hun expertise volop in praktijk zouden kunnen brengen.
Suchomel zwol van trots wanneer ik met hem sprak. De rol van belangrijke getuige die ik hem in het vooruitzicht stelde, stond hem wel aan.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende